پیوندها
صفحه اصلی > آرشیوها > آخرین مطالب 
اخبار > فناوری و زیست بوم نوآوری


  چاپ        ارسال به دوست

فناوری و زیست بوم نوآوری

 

امروزه، مواجهه با چالش ها و رقابت ها مستلزم نوآوری مداوم می باشد. نوآوری به بخشی اساسی از فعالیت های اقتصادی و سازمانی تبدیل شده است. نوآوری همیشه با مراکز تحقیقاتی، دپارتمان های تحقیق و توسعه شرکت های بزرگ و استارتاپ های در حال رشد عجین بوده است. در بسیاری از برهه هایی که اقتصاد دچار چالش یا بحران می شود، دولتمردان امید دارند که نوآوری باعث رونق اقتصادی و ایجاد شغل گردد. فرایند نوآوری توسط دانش بین رشته ای تغذیه شده و برای موفقیت، به علوم نرم، همچون مدیریت، بازاریابی و سرمایه های معنوی نیاز دارد.

بسیاری از اوقات، نوآوری با تحقیق و توسعه (R&D) مترادف گرفته می شود. برای مفهوم نوآوری تعاریف مختلفی ارائه شده است. طبق مراجع OECD، نوآوری عبارتست از «به کار گیری یک محصول (کالا یا خدمات)، یا یک فرایند جدید یا کاملا بهبودیافته، یک روش بازاریابی نوین، یا یک روش ساختاریافته جدید در فعالیت های تجاری، فضای کاری یا روابط بیرون سازمانی». در حقیقت نوآوری مجموعه ای از فعالیت های متنوع با اجزای بی شمار در هم تنیده است.

نوآوری و مدیریت دانش

موفقیت نوآوری به چگونگی استفاده و مدیریت دانشِ مرتبط بستگی دارد. از دهه 90 میلادی، میان مفاهیم دانش و نوآوری ارتباط معنایی تبیین شده و مفهوم «نوآوری دانش» مطرح گردید. در نظر گیری ارتباط دانش و نوآوری، ایجاد یک «جریان دانش» مطلوب را متبادر می سازد. جریان دانش می تواند این گونه تعریف شود: خلق، جمع آوری، پردازش و اشتراک گذاری اطلاعات و دانش به شیوه ای نظام مند و بهینه، که فعالیت ها و نیازهای مختلف را در نظر بگیرد.

مدل اکوسیستم های نوآوری

بسیاری، از جمله اتحادیه اروپا بر این باور هستند که نوآوری عمدتا از تحقیقات به دست می آید؛ محققان اختراع می کنند و از طریق آن استارتاپ ها ایجاد می شوند. باید توجه کرد که تعداد کمی از استارتاپ ها قادرند به سرعت رشد کرده و به یک شرکت بزرگ تبدیل شوند. جوامع مختلف، استراتژی هایی برای رشد این کسب و کارها دارند. به طور مثال، استراتژی دولت ایالات متحده، کمک به استارتاپ های در حال رشد با ایجاد یک پل بر فراز «دره مرگ» کسب و کارها است. این پل شامل چهار محور می شود: سرمایه گذاری ها، قوانین و تنظیم گری، آموزش، و مالیات. اتحادیه اروپا نیز به برنامه های تحقیقاتی سرمایه اختصاص می دهد، به شرطی که محصول و نتیجه نهایی به بازار کالا و خدمات منتهی شود.

شکل 1، یک اکوسیستم نوآوری را نشان می دهد. در این اکوسیستم، تمام اجزا به نوعی با هم در ارتباط هستند. محققان اختراع می کنند و استارتاپ ایجاد می کنند یا نتایج آن را به شرکت های بزرگ متقاضی ارائه می دهند تا آن را تجاری سازی کنند. از طرفی، بنگاه های بزرگ نیز برای سودآوری باید به حل مسائل و چالش های روز جامعه بپردازند. در این اکوسیستم، نقش دولت نیز تدوین راهبردها، قوانین و مشوق ها برای نوآوری است. از سویی، دفاتر پژوهشی، مراکز رشد و پارک های علم و فناوری در دانشگاه ها و مراکز پژوهشی، تاسیس می شوند تا دانشجویان (به خصوص مقطع دکتری) را تشویق به تاسیس شرکت و راه اندازی کسب و کار خودشان کنند. بنابراین نیاز است تا مفاهیم کارآفرینی و خلاقیت در برنامه های آموزشی گنجانده شود. تعادل این اکوسیستم به استفاده از بازخوردهای آزمایش ها، استفاده درست از فناوری و در نظر گیری تمام اثرات نوآوری بستگی دارد.

اثرات متعدد نوآوری

شکل 2، اثرات نوآوری را نشان می دهد. تمام این موارد بر یکدیگر نیز اثر گذار هستند. تمامی این اثرات باید در طول فرایند نوآوری مورد توجه قرار گیرند.

اثر نوآوری فناورانه معمولا با سنجه های اقتصادی (مثلا درآمد ایجاد شده) ارزیابی می شود. متاسفانه، بسیاری از سرمایه گذاران به درآمدهای کوتاه مدت توجه دارند و از مفهوم توسعه پایدار غافل هستند. از سوی دیگر، برخی از شرکت ها بیش از اندازه به موارد اجتماعی و محیط زیستی توجه کرده و به تعادل اقتصادی بی توجه هستند.

به طور خلاصه، پایداری یک کسب و کار نوآورانه به این بستگی دارد که چطور شرکت و مدیریت آن، تمامی این اثرات را مدیریت می کنند.

 

 


١٢:٢٦ - 1396/10/16    /    شماره : ٣٠٤٤١    /    تعداد نمایش : ٧٧


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




©تمامی حقوق متعلق به این سایت و برای معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری محفوظ می باشد.www.isti.ir